sonsuza…

Denizin ortasında bir tekne

İçinde sallanan bir aşk,

Yatıyor bir sağa bir sola,

Kaçınılmaz bir son,

Direnmeden alabora…

Gömülürken sulara mahzun tekne,

Etrafa dağılır emektar kürekler,

Ve anılar, sürüklenir gider,

Dalgalar tarafından, başka sahillere.

Geride kalır bir liman…

Boş bir iskele,

Tekrar tekneye bağlanmayı bekleyen,

Çaresiz, üzgün halatlar…

Bugün deniz sakin gibi,

Gittiğimi anlamış sanki.

Bakma denize dikkatli,

Hırçın dalgalarda saklı gözlerim,

O coşkun sesindedir son sözlerim.

Vazgeçecek misin hemen?

Ben olsam ölene dek yolunu gözlerim.

Sanki bulanıklaştı deniz.

Dalga mı yapacak dersin?

Diyelim ki dalga yaptı,

Hevesle gözlerimi görmeyi bekler misin?

Son sözlerimi tekrar duymak ister misin?

Ya da bende geleceğim diye suya atlar mısın?

Atlama…

Çok uzaklardayım…

Dedim ya başka sahillere sürüklenir anılar,

Bensiz gideceklerini mi sandılar?

Bırak beni sürükleneyim,

Ta uzaklara kadar,

Bilirim içinde umut var,

Ama etrafın dört duvar,

Çık odandan git uzaklara,

Benim gibi kapıl dalgalara,

Bir gün bir dalga içinde,

Bir gün bir rüzgar sesinde,

Bir gün ıssız bir adada,

Ya da ıssız bir limanda,

Kal benliğinle baş başa,

Dalgalara da bakma,

Görme gözlerimi…

Benliğinle kal.

Sonsuza…

Fırtınaya kapılmasın gözlerin,

Beni de etme derbeder,

O zaman benliğin seni terk eder,

Sonsuza…

Bırak tadında kalsın,

Yaşananlar tufanlarda yansın,

Kül olsun dalgalarda,

Taşınsın uzak diyarlara,

Çıkmasın daha karşımıza.

Sonsuza…

Bir pesimistin göz yaşları!..

Sıkıntı var..
Sıkıntı büyük..
Öyle ki telefondan yazıyorum bu yazıyı..(bilmynler icn belrtym: telin tuşlara basmak ölüm)

Bugün büyük gün.. 18 mart Gülay Hoca, Nihal Hoca ve Nezir Hocanın katkılaryla hazırlanan programda Çanakkale’yi iliklerde hissetmemek mümkün değildi…
2 kez segilendi piyes, şiir, yazı vs. programı.. ilkini çok beğendim şahsen kendi şiirimi de iyi okuduğumu düşünüyorum.. Ama ikinci de aynı hava yok gibiydi.. Bilg. işleri yine bendeydi her zamanki gibi yine bi sürù arıza çıktı! ilki hadi neyse kurtardi ikincide çok kötü oldum.. Birileryle de atıştık mahfettm bazı şeyleri yalnız olsam oturur ağlardm.. işim biter bitmez arkadan çıktm aldm kahvemi havuz başına gctm aslında ordan yazcaktım ama int.de sorun çıktı.. Sıkıldım.. Uzuun zamandır böyle hissetmemiştim ‘dokunsalar ağlarım ağrısı feryat!’

bi şeyler yapmam gerektiğinin farkındayım.. nerden başlamam gerektiği konusundaysa tek fikrim yok..
Kötüyüm
Sıkıntı var…
Sıkıntı büyük…
( -niye buraya saçmalıyorum bunları? -nereye, kime saçmalıycam?)

gùzel günler..
bizi bekler…
(ümitvar olmalı mıyım?)

pff…
Özledim sesini…
Ne olur konuş…