Gerçek Dost

Günümüzde kimsenin kimseyle uğraşacak hali kalmadı. Kimse bir arkadaşı için zaman harcamıyor. Birlikte yemeklere falan gidiliyor, ya da bir çıkar varsa birlikte zaman geçiriliyor, ancak hepsi bu kadar.

Gerçek dost, beni eleştirir. Arkamdan falan değil, yüzüme karşı. Hatamı açık açık söyler. Çünkü beni düzelmeye değer bulur. Risk alır aslında. Çünkü başkalrı söylemez bunu, o söyler. Gerçek dosttur, düzelmemi ister.

Söyledikten sonra çekip gitmez, beni yalnız bırakmaz. Destekler. En önemli bölümüdür desteklemek. Çünkü herkesten çok ona ihtiyacım vardır. Beni eleştirenin desteğine.

Ben ne yaparım peki? Beni eleştirenin beni değerli bulduğunu düşünürüm. Yoksa döner giderdi, ben niye durduk yerde kötü olayım gerek yok derdi. Bu yüzden dinlerim onu. Hemen savunmaya geçmem. Onun baktığı pencereden bakmaya çalışırım.

Hele çekip gitmiyor ve beni destekliyorsa, ömrümün sonuna kadar onu dost bilirim.

Ne kadar değer verirsek, o kadar değer görürüz.

Ne kadar seversek o kadar seviliriz.

Yıllardır yanınızda duranlar sizi hiç eleştirmemişse bir kez daha düşünün derim.

Gerçekten dost mu değil mi?

Aylin KOTİL | İnternethaber

Göl taşla buluştuktan sonra bir daha asla eskisi gibi olmaz, olamaz.

Bir taş nehre düşmeyegörsün, pek anlaşılmaz etkisi. Hafiften aralanır, dalgalanır suyun yüzeyi. Belli belirsiz bir tıp sesi çıkar; duyulmaz bile akıntının ortasında, kaybolur uğultuda. Hepi topu budur olduğu olacağı.

Ama bir de göle düşsün aynı taş… Etkisi çok daha kalıcı ve sarsıcı olur. O taş var ya o taş, durgun suları savurur. Taşın suya değdiği yerde evvela bir halka peyda olur; halka tomurcuklanır, ol tomurcuk çiçeklenir, açar da açar, katmerlenir. Göz açıp kapayıncaya kadar, ufacık bir taş ne işler açar başa. Tüm yüzeye yayılır aksi, bir bakmışsın ki her yeri kaplamış. Çemberler çemberleri doğurur, tá ki en son çember de kıyıya vurup yok oluncaya dek.

Nehir alışkındır karmaşaya, deli dolu akışa. Zaten çağlamak için bahane arar ya, hızlı yaşar, çabuk taşar. Atılan taşı içine alır; benimser, sindirir ve sonra da unutur kolaylıkla. Karışıklık onun doğasında var, ne de olsa. Ha bir eksik ha bir fazla.

Gel gelelim göl hazır değildir böyle aniden dalgalanmaya. Tek bir taş bile yeter onu altüst etmeye, tá dibinden sarsmaya. Göl taşla buluştuktan sonra bir daha asla eskisi gibi olmaz, olamaz.

Elif Şafak / Aşk (Önsözden…)

ben yakın! sen uzak! ya sen yakınlarımda ben ırak!

17 gün kaldı…

son 6 denememde yaptığım puanlardan tam 25 puan düşük yaptım bugün… yook yoook kızmam alkışlayın..

ne olacaksa olsun artık modundayım… günlerdir yurt ev dersane dolanıyorum… ders çalışmaya çalışıyorum(gerçekten) ama hi,ç bi zaman istediğim düzeyde olamıyo bazen 400 soru çözdüğüm oluyo ama başımı yastığa koyduğumda rahat edemiyorum… çünkü zaten olan şeyleri pekiştiriyorum ya da aslında bildiğim şeyleri hatırlıyorum… yeni bi şey yok hala fen2 rezil( hoş bugünkü denemede fen1 de fen2yi aratmıyodu ama…) sanırım ümidimi kaybediyorum… biraz düşünmeye ihtiyacım var bugün bu işi halledicem… daha fazla uzatmamalı sınav konusunu…

baş ağrıları devam ediyo… enteresandır derse oturduğumda farkediyorum başımın ağrısını… psikolojik olabilir.

uzun zamandır bi’şeyler yazmak istiyorum ama pc’ye oturduğum nadir zamanlarda içimden  gelmiyo yazmak… 20 25 gün sonra içimden gelmeme durumu ortadan kalkacaktır diye düşünüyorumm..

bu ara manganın albüme sardım çok sağlam parçalar var kesinlikle dinlemelisiniz… müzik de olmasa…

2 haziranda ada muhabbeti var bakalım şimdilik fikir aşamasında…

o kadar garip ki bu yazıyı yazarken çalan paçayı  daha önce 76856456 kez dinlemiş olmama rağmen ilk defa nakaratında gözlerim doluyo(ve bu sırada başlığı değiştiriyorum…)

Ben yakın

Sen uzak,

Ya sen yakınlarımda ben ırak,

Ansızın sızım yakardı en derinden!..

blah blah blah…

Kaldır kadehini sen de şairin satırlarına

Dünya ne verdi ki baksana; hep acı, hep dert! Boşver dünde kalsın o acılar dinecek bir gün elbet. Yıllar günler gibi akmaya başladığında kaldır kadehini sen de şairin satırlarına… Şu üç günlük dünyada…

Ey kör anla bu yer bu gök boş! Bırak onu bunu gönlünü hoş tut hoş! Şu durmadan dağılan alemde hepsi, hepsi bir nefestir, gerisi boştur boş!

Dünya ne verdi ki baksana; hep acı hep dert! Ama ne acı kalacak ne de dert perde kapanınca! Zevk almayı öğrenmek gerek çok geç olmadan! Kaldır kadehini sen de şairin satırlarına! Şu üç günlük dünyada…

Ey kör anla bu yer bu gök boş! Bırak onu bunu gönlünü hoş tut hoş! Şu durmadan dağılan alemde hepsi, hepsi bir nefestir, gerisi boştur boş!

Abile patladı, demlenir sîmam!

herkese merhabalar;

malumunuz öss emekçisiyim bu nedenle de pek giremiyorum internete hazır evime gelmişken bişeyler yazayım dedim =)

haftanın 4 günü yurtta kalmaktayım, ders çalışmaya çalışıyorum fen’leri düzeltebilirsen hedefe ulaşma yolunda çok büyük bi adım atmış olurum diye düşünüyorum. ‘Bünyamin Fen’leri Halletsin’ diye dua ederseniz sevinirim =).

Yurt ortamı bayağı iyi Aşkınla beraberiz oralarda =) ne tv ne pc ne başka bişi =) her sabah 9da çıkıp deneme yapıyoruz dersanede puanlar 240larda seyretmekte yeter mi? hayır…

bugün okula uğradık ufuklar okuldaymış, yıllık fotoğraflarını ayıklıyolardı.. özleyip özlemediğimi kestiremedim okul havasını… bi değişiklik yok bıraktığımız gibi… ama ahmet abinin goralısını özlemişim =)

böyle işte dersane… yurt… denemeler…

kapanışı şu şekilde yapalım;

Sanma şâhım / herkesi sen / sâdıkâne / yâr olur
Herkesi sen / dost mu sandın / belki ol / ağyâr olur

Sâdıkâne / belki ol / bu âlemde / dildâr olur
Yâr olur / ağyâr olur / dildâr olur / serdâr olur

Şu şiirdeki güzelliğe bakar mısınız?…

abile patladı, demlenir sîmam, nûşinrevandan handan ummam ben
ahu-yi felek mum, ben şamdan. düşmez kalkmaz bir allah’tır uyan

abile: derinin su toplaması sonucu oluşan kabarcık
simam: arapça’da zehir kelimesini çoğul hali
nüşinrevan: iran’da 531 ile 579 yılları arasında hükümdarlık etmiş, adaletiyle ün salmış sasani şahı
handan:neşeli,sevinçli,şen,gülen
ahu-ı felek: feleğin güzelliği, başdöndürücülüğü

Kendinize İyi Bakın!..