evet

ah ne varsa genzi yakan
ekmek gibi, aşk gibi

ah ne varsa güzellikten yana
bölüştüm, büyümüştüm

***

selam okur,

gecenin bu saatinde algoritma çalışmaya başlamadan önce bi’şeyler yazmak istedim…

finaller başlıyo pazartesi, ilk cümlemden anlaşılacağı gibi ilk sınav algoritmadan, bakalım nolcaz…

sakarya…

bi’ yandan daha çok boğucu olmaya başlarken

diğer yandan yeni insanlar tanımak, burada yapacak bi’şeyler bulmak ümit verici…

istanbul’u özledim…

en son amcamı askere uğurlamak için ordaydım.. ve sanırım bi daha finallerden sonra geçebilirim…

arayı biraz açıyoruz yani =).

***

evet bu bir aşk şarkısı

evet bu bir kalp ağırısı

evet bu namelerde yanan var en derinden

ah bir bilsen içimdeki alevi bir görsen

merhaba

eğer olduğun gibi geleceksen,
bulduğun gibi seveceksen,
merhaba!
zamanın ellerinden,
merhaba!

***

yeni bi’ şehirde

farklı insanlarla

farklı hayatların ortasında

aynı ben…

ben demişken,

ben ne zamandır aynı ben’im ki?

ben ‘bugün de şunu öğrendim’ demeyeli ne kadar oldu ki?

sanırım bugün öğrendim bi’şeyler..

bu yazı da ondan zaten…

yarım kalması gereken bi yazı bu…

***

tam olduğun gibi,
tam göründüğün gibi,
tam hissettiğin gibi,
istediğin gibi!..

(giriş ve çıkış için bkz; Şebnem Ferah – Merhaba)

Bu Şehirde…

yalnızlık şimdi bir küçük şehir
yollarından kar erir gelir…
üşütür bizi ıslatıverir
ellerindeki yağmur değil…

çarptım!
ama ağlamadım
ağlamak; kayıp çocuk bu şehirde.

kaçtım!
ama ağlamadım
ağlamak; düğüm düğüm düğüm gözlerimde.

saçtım!
ama toplamadım kalbimi
kalbim kayıp bu şehirde.

yaktım!
ama ağlamadım
ağlamak bana yasak içimde!

Cem Adrian – Çok Sevdim

yağmur yağar, ıslanırsın…

yolları..

duvarları..

geç yavaş yavaş…

***

yarın uyanıp pencerenden dışarı baktığında bardaktan boşalırcasına yağan yağmuru farkedeceksin…

gün için yaptığın planları iptal edeceksin, ya da değiştireceksin…

sen şemsiye kullanmayı sevmezsin…

geceden hazırladığın kıyafetleri bi köşeye atar bulduğun ilk kapşonlu sweatini giyersin belki,

evet hazırsın artık..

yağmurda yürümek gibisi yok derdik ya..

yağmurda yalnız yürümenin nasıl bi duygu olduğunu öğreneceksin

dışarıya attığın ilk adımla beraber yüzüne düşen ilk damlanın yere düşmesine izin verme

nedenini boşver,

ama düşmesin işte…

sonra ne mi olacak?

sonra yağmur dinecek…

herşey eski haline dönecek…

iptal ettiğini düşündüğün planlarına geri döneceksin..

ve bu bir daha olmayacak…

emin ol olmayacak…

hem nerde ki o damla?..

***

gitmek;

yenilmek değildir,

kazanmak da…

gitmek gitmektir işte!

hepsi bu…