çocuksun sen

+ hala yalnız mısın?
–  sadece özgür.
+ peki mutsuz?
–  sadece alışmış.
+ peki ya aşık?
–  sadece eksik.

***

sırtını duvara yaslamış,

dizlerini kendine doğru çekmiş,

oturuyor…

burnundaki hızma ışıldıyor…

sweatinin kolları ellerini saklıyor…

^^^

yüzünde,

buruk bi’ gülümseme,

oldukça buruk

ama gülümseme…

saçları kıvırcık,

ya da dalgalı, her neyse

salmış kendini, dağınık,

ama güzelliğini saklayamamış..

^^^

oldukça içten,

oldukça masum,

oldukça sevimli…

^^^

gözleri,

umut dolu, umut vaadediyo’.

elleri,

üşümüş, soğuktan değil…

kalbi,

‘bir ıslak kelebek’(*)

***

–  peki ya sen, hala bekliyor musun?
+ beklemek, şimdi hiç duymayan birine, dünyanın en güzel şarkısını söylemek kadar anlamsız.
–  peki ya umut?
+ umut, şimdi hiç görmeyen birine, gökkuşağını anlatmak kadar zor ve imkansız.

b n y m n ~ 24.01.11

(*): C.Adrian-Islak Kelebek

saçmalamaca

şimdi bana burayı tapulamış bi’ dünyalı gösterin…

***

can yazdıkça yazmak ister de

el bi türlü başlayamaz yazmaya..

***

geçmişteydim, şimdi geldim..

geçmiş geçmiş de

geçmişten arta kalan da

çok şey varmış…

öss dönemine gittim önce,

okuldan ayrılacağım için bi yandan seviniyomuşum da diğer yandan üzülüyomuşum da şu da bu da

eee? -eesi yok..

sonra sakaryada ilk günlerimden bi yazı buldum,

boğulmuşum, istanbulu çok özlemişim..

eee? -eeesi yok..

insanları incelemişim bol bol, hatta dalga geçer gibi konuşmuşum bazılarıyla(hoş haketmişler de)

eee -eeesi yok…

sonra sakaryadaki başka günere geçmişim…

gezcek, takılcak insan bulduğum için sevinmişim..

sonra istanbulla arayı açmışım,

o çok özlediğim istanbulla..

bi dönem taariz yapmışım belli insanlara

üst üste yazmışım tek bi konu üzerine..

bunların hiç birinin de eeesi yok…

***

varmak istediğim nokta şu

yaşa yahu!

şu an’ı yaşa!

mesela 3 ay sonra dönüp bu yazıya baktığımda benim için ‘geçmiş’ olcak işte, belki saçma gelicek, belki bi’şeyleri hatırlatacak, ama ‘geçmiş’ olacak işte..

şu an’dan ne koparabiliyosun onu düşün!

dün’de kalmak zaten beter bi’şey yeterince kalıyoruz dünde

zaten dün’deyken kaçıyoruz bugünü…

yarın’ı düşünerek de varacağın nokta şudur;

“ya şöyle olursa”

hasss…

bitti işte..

ihtmallerin üzerine kurdun güzelim ‘bugün’ü..

yarın şöyle olabilir derken bugün “şöyle böyle” gitti..

vardım mı bilmem :))

***

hea geçmişten arta kalan da çok şey varmış demişim yazı başında evet

sonra da ulan bugüne bak s.. et geçmişi demişim

tamam bu bi tezat gibi görünebilir

ama ben an’ı yaşıyodum işte

yazı başında geçmiş üzerinde durmak istedim durdum

yazı sonunda unuttum onu

an işte..

😀 😀 😀

şurada ne yazıyosa o…

***

ve şimdi…

gösteremediklerinizle övünün!

ütopik 6

özledim sesini..

n’olur konuş..

***

ütopik, ütopik 2, ütopik 3, ütopik 4, ütopik 5

***

bekliyorum hala,

küçük, küçücük bi tepki bekliyorum,

ama tepkisizsin..

sabrediyorum ama ben yine de,

beklemek de güzel,

söz konusu ‘sen’ olunca…

sessiz

sakin

güzel

ama istemiyorsan;

giderim.. giderim…

artık tanıyo’sun beni,

artık sevebilirsin.

peki sever misin?

bekliyorum hala…

***

en hüzünlü sesinle, en dokunaklı

bana bir şarkı söyle…

günce

ister gel,

ister gelme!

geçmeziyem bu şehrin…

***

uzuuuunca bi’ aradan sonra istanbuldan selamlar

güz dönemini bitirdik,

bahar döneminden umutluyuz.

(bkz; önümüzdeki maçlara bakıcaz)

istanbul’u iyi gördüm diyemiycem,

2 hafta sınavlarla boğuştum

hava überdi,

sınavlar bitti, istanbula geldim

dötüm dondu…

olsun ama henüz başlamadı, gezmelerim..

yarın itibari ile başlıyo gezmelerim

zaten çok kalmayı da düşünmüyorum.

kısmet,

şurda ne yazıyosa o.

***

men güzelden anlaram,

istanbul(!) şah-ı şehrin…

sessizlik

bana bir kutu sevgi al, bir kutu umut ve neşe al

***

ben geldim

ne olsun finaller filan..

kötü ama, pek iç açıcı bi’şey yok bu sıra hayatımda..

olsun yuvarlanıp gidiyoruz işte..

***

aklıma geldi şimdi

biz insanlar tanıdığımız birini gördüğümüzde göz ucuyla da olsa selamlaşırız.

di mi?

****

sonracığıma..

veri veri  verr nejat hoca..

veri yapıları bok gibiydi

ilk defa bu kadar utandım kağıdımı verirken

***

bunun dışında bildiğin gibi işte..

insanlar

garip varlıklar

peyami safa’nın “biz insanlar”ı vardı di mi.

kesinlikle tavsiye edilir.

***

bi de

biz insanlar

haddimizi aşmasak?

***

bi de yalnızızı vardı p. safa’nın

simeranya vardı

ütopya hea

ütopik hea

iyidir iyi.

***

öyle işte finallerden sonra dönerim

büyükçe sıkılmazsam…

baş baş

***

alabilir misin?

ne duruyorsun?

kayıp çocuk masalları

albüm biraz önce geçti elime

ilk gözüme çarpan sözler;

***

– hala yalnız mısın?

– sadece özgür..

– peki mutsuz?

– sadece alışmış..

– pek ya aşık?

– sadece eksik… peki ya sen.. hala bekliyor musun?..

-beklemek şimdi hiç duymayan birine dünyanın en güzel şarkısını söylemek kadar anlamsız…

– peki ya umut?..

– umut şimdi hiç görmeyen birine gökkuşağını anlatmak kadar zor ve imkansız…

(herkes gider mi – c.adrian/a.aslım)

***

şiddetle tavsiye edilir…