Bıktım senden billahi, seni boşarım!

ah ne varsa güzellikten yana
bölüştüm, büyümüştüm

***

selam okur,

gecenin bu saatinde algoritma çalışmaya başlamadan önce bi’şeyler yazmak istedim…

finaller başlıyo pazartesi, ilk cümlemden anlaşılacağı gibi ilk sınav algoritmadan, bakalım nolcaz…

sakarya…

bi’ yandan daha çok boğucu olmaya başlarken

diğer yandan yeni insanlar tanımak, burada yapacak bi’şeyler bulmak ümit verici…

istanbul’u özledim…

en son amcamı askere uğurlamak için ordaydım.. ve sanırım bi daha finallerden sonra geçebilirim…

arayı biraz açıyoruz yani =).

***

evet bu bir aşk şarkısı

evet bu bir kalp ağırısı

evet bu namelerde yanan var en derinden

ah bir bilsen içimdeki alevi bir görsen

***

yeni bi’ şehirde

farklı insanlarla

farklı hayatların ortasında

aynı ben…

ben demişken,

ben ne zamandır aynı ben’im ki?

ben ‘bugün de şunu öğrendim’ demeyeli ne kadar oldu ki?

sanırım bugün öğrendim bi’şeyler..

bu yazı da ondan zaten…

yarım kalması gereken bi yazı bu…

***

tam olduğun gibi,
tam göründüğün gibi,
tam hissettiğin gibi,
istediğin gibi!..

(giriş ve çıkış için bkz; Şebnem Ferah – Merhaba)

çarptım!
ama ağlamadım
ağlamak; kayıp çocuk bu şehirde.

kaçtım!
ama ağlamadım
ağlamak; düğüm düğüm düğüm gözlerimde.

saçtım!
ama toplamadım kalbimi
kalbim kayıp bu şehirde.

yaktım!
ama ağlamadım
ağlamak bana yasak içimde!

Cem Adrian – Çok Sevdim

duvarları..

geç yavaş yavaş…

***

yarın uyanıp pencerenden dışarı baktığında bardaktan boşalırcasına yağan yağmuru farkedeceksin…

gün için yaptığın planları iptal edeceksin, ya da değiştireceksin…

sen şemsiye kullanmayı sevmezsin…

geceden hazırladığın kıyafetleri bi köşeye atar bulduğun ilk kapşonlu sweatini giyersin belki,

evet hazırsın artık..

yağmurda yürümek gibisi yok derdik ya..

yağmurda yalnız yürümenin nasıl bi duygu olduğunu öğreneceksin

dışarıya attığın ilk adımla beraber yüzüne düşen ilk damlanın yere düşmesine izin verme

nedenini boşver,

ama düşmesin işte…

sonra ne mi olacak?

sonra yağmur dinecek…

herşey eski haline dönecek…

iptal ettiğini düşündüğün planlarına geri döneceksin..

ve bu bir daha olmayacak…

emin ol olmayacak…

hem nerde ki o damla?..

***

gitmek;

yenilmek değildir,

kazanmak da…

gitmek gitmektir işte!

hepsi bu…

eveeet istanbula girişim sis sebebiyle çok romantik oldu =)

Cumartesi;
Çoooook güzel bi’ gündü.. Taksimdeydik caner özen ve dilşadla. Artık nevizade görmüş, nevizadede takılmış bi insanım ben gün sonunda meydandan geçerken sisin taksime çok güzel bi hava kattığını düşünmeden edemedik =). Herkes evlerine doğru yol alırken ben aşkınla devam ettim geceye :X ee sonra da bi beylikdüzü farz değil mi sence de =). 145T ile Beylikdüzüne doğru süzüldüm… tabi günün en önemli ayrıntılarından biri “3-0″lık skordu =)

Pazar;
Amcamla ve kuzenimleydik genel olarak. Son demlerimiz amcamla da 1 Aralık’tan itibaren devlet malı kendisi =). Şafak saymaya şimdiden başlamış olsa da.. =) Akşam saatlerinden pek bahsetmek istemiyorum malum GS maçı beraberlik filan…

Vee Pazartesi;
boğaziçi görmeyi hayat ediyodum uyandığımda ama gelin görün ki olaylar pek de öyle cereyan etmedi   direk sonucu söyleyeyim ben: zincirli kuyudu ben caner ve aşkın buluştuk didem ve dilşad boğaziçinden zincirli kuyuya geldi. Şirin abiye geçtiiiğk . Ne yazık ki bi’ şirin abi gösteremedik dilşada. Ama olsun bi dahaki sefere artık. Tavla/Yenmek/Dilşad/-ı cümleyi siz kurun :X .

Bugün =);

Öğretmenim
Canım Benim Canım Benim
Seni Ben Pek Çok Pek Çok Severim

Okuldaydık bugün :X bisssürü insan gördüm çok mutluyum bu bağlamda
Öğretmelerimin öğretmenler gününü kutla(yabil)mış olmanın verdiği mutluluk dışında alt dönemlerden bi çok arkadaşımı görmem de beni sevindirdi.. Bkz; Elif, Gizem, Duygu, Yeliz, Ert., Esra, Berna, , , ,  kesin unuttuğum oldu şu virgüllerin arasındaki boşlukları siz şeedin.(*) Hem yd insanlar ve fend insanları vardı pek hoştu… ee kapanış yine şirin abide olmalı dimi =) geldim 1 saat kadar önce ordan da işte..

böyle…

çooook güzel 4 gün geçirdim çook özlediğim insanlarla görüştüm… daha ne olsun…

aaah eğleniyor ‘dostlarıyla’…
aaah neşesi yeter….

*:ayıp eden arkadaşlarım da oldu… canları sağolsun benim verdiğim değeri azaltmıyo sonuçta bi çok şey di mi…

Yine kuruldum ithaki’deki koltuklardan birine, çay da şahane..

Aslında aklımda sinemaya gitmek gibi bi düşünce yoktu bugün. Ama gel gör ki fizik dersi aşırı derecede sıktı, ben de çarşıya ineyim dedim.

Tabi minübüsten iner inmez istikamet belli: ithaki. Geldim buraya ama çok kalabalıktı.. Çıktım naapsam diye düşünürken aklıma 2012 geldi.

Başarılı. Nedense bana “Ben Efsaneyim”i hatırlattı. Bilim-Kurgu filmleri çok ilgimi çekmez aslında ama baya bi’ sarıyo bu. Filmin ilk yarısı 1 saat 15 dk sürdü ki bu yönüyle de “Benjamin Button”ı anımsatıyor.

Öyle işte..

Hea bi’ de sınıftan arkadaşlarla karşılaştık . Kuvvetle muhtemel bu yazıyı okumayacak ama olsun; “Doğum Günün Kutlu Olsun Mert!”

Cuma günü bi aksilik olmazsa İstanbul’a geçeceğim. =)

Baş Baş

Not: Bu Yazı Dün Akşam Saatlerinde Yazılmış Olup, Yurtta İnternet Olmadığından Yayınlanamamıştır.