Yalnızlaşmışız iyice
Üstelik de alışmışız
Hiç beklentimiz kalmamış
Dosttan bile

Korkular basmış dünyayı
Şimdi bir semt adı “Vefa”
Kutsal kavgalardan bile
Kaçan kaçana

Anlaşılır gibi değiliz
Tek bedende kaç kişiyiz
Hem yok eden, hem de tanık
Ne esaslı karmaşa

Ben sana küsüm aslında, haberin yok
Koyup gittiğin yerde kötülük çok
Kime kızayım, nazım senden başka kime geçer
Benim sensiz kolum, bacağım, ocağım yok

Ben sana küsüm aslında, haberin yok
Koyup gittiğin yerde kötülük çok
Kime kızayım, nazım senden başka kime geçer
Benim sensiz kolum, bacağım, ocağım yok

Sen esas alemi seçtiğinden beri
Ben o saniye de bittiğimden beri
Dünya bildiğin dünya, dönüp duruyor işte
Uzun uzun konuşuruz birgün son İstanbul Beyi

Ben sana küsüm aslında, haberin yok
Koyup gittiğin yerde kötülük çok
Kime kızayım, nazım senden başka kime geçer
Benim sensiz kolum, bacağım, ocağım yok

Ben sana küsüm aslında, haberin yok
Koyup gittiğin yerde kötülük çok
Kime kızayım, nazım senden başka kime geçer
Benim sensiz kolum, bacağım, ocağım yok

Yol arkadaşım, neredesin???

Ömer HAYYAM

(Bu Rubaiyi Okuduktan Sonra ‘Beni dinle, eski dostların bir tanesi,’ diye başlayan bi’ şiir yazdım ben de ama o bende kalmalı…)

blah blah blah

hani böyle yuh oha brüş çüş fln demek gelir içinden ama yok yetmez bunlar

sadece yüzünde hafif bi gülümseme belirir…

blah blah blah

Durduğun yerden devam etsin
Güzel olmasın kesilsin yine
Koş, koş kurtul; eskit pabuçlarını
Dilimiz eksildi, küçük kaldık, düştük

Acımız oldu, çok oldu
İyi ki oldu, iyi ki oldu

Beyaz, beyaz, dibine dek beyaz
Rüyası insana yalan söyledi
Sadece önce şaşkın, dibine dek beyaz sonra
İyi ki varsın, iyi ki yokum

Gölgem var, iyi ki gölgem var
Bizi yalnız bırakmayan göle

Sadece önce şaşkın, dibine dek beyaz sonra
İyi ki varsın, iyi ki yokum
İyi ki varsın, iyi ki yokum
İyi ki varsın, iyi ki yokum…

Hiç Anlamadılar…

Bayraklarinizi dikemeyeceksiniz
Hic daim kole olmadim
Ben rapimle gazi geldim ardima sehitlerimi
Gomdum kendim
Susukun düşen ağlamazcasına
Reealim neden onca lafla geldin
Kulağıma varı verdin ölüm
Beni kırdın iki bacağımdan gittinn
Biz seninle kardes degilmiydik
Ayni besikte iki kertmeydik
Dün civarda çakılken
Simdi siradan kum bile değiliz
Sen serseri katilimisn ha
Ben resmini çizidm ya kul
Savasin tam ortasında kursun yagmurunda okudum okul
İlk batisini ben gördüm günesin
Gün dönümüne sen yetistin
Kaptanı benim bu geminin
En son ben cikarım yo panik etmeyin
Adimi duymayin kac yazar
Kalbim tanidigim en icten yazar
Sarkim basladi manzaram aynı
Dinlerken sago yine yapmis diyeceksin
Ben su anda o kadar sıkkın ve materyallerimle tıkkın
Odamin icinde stres gebertmekteyim
Yalnızlık tanrının lütfu

Nedense işler karmakarışık işler
Kalbim sevdigim özler
Hani var ya bazen özlü sözler
Onları düşünüp dolu gözler

Beni birakin kendi halime
Cok bitkin ve de yorgunum
Terapi ordularinizi geri cekin artik
Son günler de durgunum

Zaman ellerimde kum gibi dagilir iken
Yıllar beni tasa çeviren hokkabaz gibi
Avaz avaz bagirir hükümlü
Kapıda kilit sigarama kibrit
Beni kontrol edin
Kollara zincirden bileklik
Parmaklıklara sabit yaşamak
Artıkları arşivlemek yeni
Baştan tantanalara kulak asss
Karalama defteri silgiye ilgi duyar iken
Bir diken batar diline
Yarıştırılan sidikken birkac minik dag gider elden
Aslında hayat bayat ekmek
İlk fiill üsluplu düsünmek
Buyrulan iki göze itaat etmek
Son eylem olmali kin beslemek
Hani diyelim toz pembe yasiyorum
Koz bende biçimi takiliyorum
Bozukluklarımı cebimde taşıyorum
Saygım senin orospun olsun
Kaygın benim aşkım

Beni bırakın kendi halime
Çok bitkin ve de yorgunum
Terapi ordularınızı geri çekin artık
Son günler durgunum

Örselenmiş bir çocuk bu
İşte benim bütün hikayem
Kaç sevda geçse de bu yüreğimden
Bu pırıltıyı onaramazsın

İstersen hiç başlamasın
Geç kalmışız birbirimize
Yanlış kapılarla geçmiş onca yıl
Dönemeyiz artık ilk gençliğimize
İstersen hiç başlamasın
İstersen hiç başlamasın
Söz verelim kendimize

Couldn’t be much more from the heart
Daha yürekten olamazdım

Forever trusting who we are
Daima kim olduğumuza güveniyorum

And nothing else matters
Ve başka hiçbir şey önemli değil

Never opened myself this way
Kendimi hiç bu şekilde açmamıştım

Life is ours, we live it our way
Hayat bizim, onu bildiğimiz gibi yaşıyoruz

All these words I don’t just say
Tüm bu sözleri söylemiş olmak için söylemiyorum

And nothing else matters
Ve başka hiçbir şey önemli değil

“Öteki olabilmeyi
Yerine koyabilmeyi
Geride durabilmeyi öğreniyorsun”

“Kolay olmayacak elbet üzüleceğim
Mutlaka bir iz bırakacak
Belkide çocuk gibi sana küseceğim
Seneler sonra utanarak

Dokunup birer birer sevdiğin eşyalara
Hatta belki ağlayacağım
Acı çektiğim doğru ama senn bana bakma
Ne olursa olsun seni unutacağım”

“Yolun yarısı bile değilken
Yıllar beni nasıl geçtiniz
Hala umutlarla uyanırken
Gençliğime çizgi çektiniz”

Bu Da Şebnem Ferah’tan =)

“Sana bilmediğin bir şey söyleyemem
Ben de hiçbir şey bilmiyorum
Ne kadar iyilik varsa hepimiz için
Hepsini dileyip gerisine direniyorum
Çok sonraları fark edecektik
İyilik temizlik bile göreceli olacaktı”