rss search

eksik

line

şu anda bulunduğum yere yani sakarya’ya ilk geldiğimde öss’nin 1 hafta kadar öncesiydi, basit geçmişti günler, sınavdan sonra bi’ daha geldim, hayatımın en güzel yazlarından biriydi sanırım. çok eğlenmiştim. daha burayı kazandığım belli olmadan burayı benimsemiştim. amcam ve arkadaşlarıyla her akşam bi’ şekilde bi’ yerlerde geziyoduk, günler boş olduğu kadar gerçekten anlatılmaz derecede iyi geçiyodu.

sonra burayı kazandığım belli oldu, mutluydum, yıllarca bilgisayar mühendisliği istiyorum demiştim son 2 yıl sakarya üniversitesi iyidir demişim, iyiydi yani.

ancaaak, buraya gelip yurduma yerleştiğim gün işlerin o kadar kolay gitmeyeceğini anladım. artık amcam ve arkadaşları yoktu burada, bi başımaydım. yığınla insanın arasında tek başıma kalmıştım.

ilk bir hafta tüm derslere gittim ve her derste insanları inceledim, onlarla ilgili notlar aldım, üniversite ortamı dedikleri şeye adapte olmaya çalışıyordum.

sonra günlerim monotonlaşmaya başladı, uyan, bişeyler atıştır, okula git, çarşıya in, bi’ kitap ya da gazeteyle beraber ithakinin yolunu tut, 22:55’te yurdun kapısında ol.

ithaki benim için çok önemliydi o zamanlar, gerçekten müzik dinleyebildiğim ve ciddi zamanımı geçirdiğim bi yerdi, hemen hergün giderdim.

bunalımda mıydım?. bilmiyorum.. ama normal bi psikolojide olduğum kesinlikle söylenemez.

sonra yavaş yavaş insanlarla kaynaşmaya başladık, bi edebiyat dersi çıkışında şekillendi ilk dostluklar. artık sıkılırken yalnız değildim, bikaç kişi birleşip öyle sıkılıyorduk, olsun ama bunun bile birlikte olanı daha iyiydi.

bi yerden sonra eğlenmeyi öğrendik, canlı müziğe gittik, nargile içtik, bazen şehir değiştirdik bi şekilde yolumuzu bulduk diyelim.

sonra..

sonra bu da sıktı, monotonlaştı…

arayış devam etti monotonlaşma başlayınca, hep bi’ yerlerde bi’ şeyler eksikti..

bu arayış sırasında çok hatalar da yaptım, çok şey de öğrendim.

ama bi türlü o eksik olan şeyi bulamadım.

şimdilerde yine eğleniyorum, oldukça eğleniyorum. eğlencenin, dostluğun olduğu her yerde bi şekilde parmağım var, ama herşeyin sonunda bi ama var.

bi’ de ithaki’ye en son ne zaman gittiğimi hatırlamıyorum..

1 comment

line
  1. Hi, i think that i saw you visited my web site so i came to return the favor.I am trying to find things to improve my web site!I suppose its ok to use a few of your ideas!!

    line

Leave a Reply