saçmalamaca

şimdi bana burayı tapulamış bi’ dünyalı gösterin…

***

can yazdıkça yazmak ister de

el bi türlü başlayamaz yazmaya..

***

geçmişteydim, şimdi geldim..

geçmiş geçmiş de

geçmişten arta kalan da

çok şey varmış…

öss dönemine gittim önce,

okuldan ayrılacağım için bi yandan seviniyomuşum da diğer yandan üzülüyomuşum da şu da bu da

eee? -eesi yok..

sonra sakaryada ilk günlerimden bi yazı buldum,

boğulmuşum, istanbulu çok özlemişim..

eee? -eeesi yok..

insanları incelemişim bol bol, hatta dalga geçer gibi konuşmuşum bazılarıyla(hoş haketmişler de)

eee -eeesi yok…

sonra sakaryadaki başka günere geçmişim…

gezcek, takılcak insan bulduğum için sevinmişim..

sonra istanbulla arayı açmışım,

o çok özlediğim istanbulla..

bi dönem taariz yapmışım belli insanlara

üst üste yazmışım tek bi konu üzerine..

bunların hiç birinin de eeesi yok…

***

varmak istediğim nokta şu

yaşa yahu!

şu an’ı yaşa!

mesela 3 ay sonra dönüp bu yazıya baktığımda benim için ‘geçmiş’ olcak işte, belki saçma gelicek, belki bi’şeyleri hatırlatacak, ama ‘geçmiş’ olacak işte..

şu an’dan ne koparabiliyosun onu düşün!

dün’de kalmak zaten beter bi’şey yeterince kalıyoruz dünde

zaten dün’deyken kaçıyoruz bugünü…

yarın’ı düşünerek de varacağın nokta şudur;

“ya şöyle olursa”

hasss…

bitti işte..

ihtmallerin üzerine kurdun güzelim ‘bugün’ü..

yarın şöyle olabilir derken bugün “şöyle böyle” gitti..

vardım mı bilmem :))

***

hea geçmişten arta kalan da çok şey varmış demişim yazı başında evet

sonra da ulan bugüne bak s.. et geçmişi demişim

tamam bu bi tezat gibi görünebilir

ama ben an’ı yaşıyodum işte

yazı başında geçmiş üzerinde durmak istedim durdum

yazı sonunda unuttum onu

an işte..

😀 😀 😀

şurada ne yazıyosa o…

***

ve şimdi…

gösteremediklerinizle övünün!

ütopik 6

özledim sesini..

n’olur konuş..

***

ütopik, ütopik 2, ütopik 3, ütopik 4, ütopik 5

***

bekliyorum hala,

küçük, küçücük bi tepki bekliyorum,

ama tepkisizsin..

sabrediyorum ama ben yine de,

beklemek de güzel,

söz konusu ‘sen’ olunca…

sessiz

sakin

güzel

ama istemiyorsan;

giderim.. giderim…

artık tanıyo’sun beni,

artık sevebilirsin.

peki sever misin?

bekliyorum hala…

***

en hüzünlü sesinle, en dokunaklı

bana bir şarkı söyle…

günce

ister gel,

ister gelme!

geçmeziyem bu şehrin…

***

uzuuuunca bi’ aradan sonra istanbuldan selamlar

güz dönemini bitirdik,

bahar döneminden umutluyuz.

(bkz; önümüzdeki maçlara bakıcaz)

istanbul’u iyi gördüm diyemiycem,

2 hafta sınavlarla boğuştum

hava überdi,

sınavlar bitti, istanbula geldim

dötüm dondu…

olsun ama henüz başlamadı, gezmelerim..

yarın itibari ile başlıyo gezmelerim

zaten çok kalmayı da düşünmüyorum.

kısmet,

şurda ne yazıyosa o.

***

men güzelden anlaram,

istanbul(!) şah-ı şehrin…

sessizlik

bana bir kutu sevgi al, bir kutu umut ve neşe al

***

ben geldim

ne olsun finaller filan..

kötü ama, pek iç açıcı bi’şey yok bu sıra hayatımda..

olsun yuvarlanıp gidiyoruz işte..

***

aklıma geldi şimdi

biz insanlar tanıdığımız birini gördüğümüzde göz ucuyla da olsa selamlaşırız.

di mi?

****

sonracığıma..

veri veri  verr nejat hoca..

veri yapıları bok gibiydi

ilk defa bu kadar utandım kağıdımı verirken

***

bunun dışında bildiğin gibi işte..

insanlar

garip varlıklar

peyami safa’nın “biz insanlar”ı vardı di mi.

kesinlikle tavsiye edilir.

***

bi de

biz insanlar

haddimizi aşmasak?

***

bi de yalnızızı vardı p. safa’nın

simeranya vardı

ütopya hea

ütopik hea

iyidir iyi.

***

öyle işte finallerden sonra dönerim

büyükçe sıkılmazsam…

baş baş

***

alabilir misin?

ne duruyorsun?

kayıp çocuk masalları

albüm biraz önce geçti elime

ilk gözüme çarpan sözler;

***

– hala yalnız mısın?

– sadece özgür..

– peki mutsuz?

– sadece alışmış..

– pek ya aşık?

– sadece eksik… peki ya sen.. hala bekliyor musun?..

-beklemek şimdi hiç duymayan birine dünyanın en güzel şarkısını söylemek kadar anlamsız…

– peki ya umut?..

– umut şimdi hiç görmeyen birine gökkuşağını anlatmak kadar zor ve imkansız…

(herkes gider mi – c.adrian/a.aslım)

***

şiddetle tavsiye edilir…

bir masal biter, sessizlik baslar..

Göremiyorum, duyamıyorum

artık dokunamıyorum çocuk!

Anlatamıyorum anlatamıyorum

artık ağlayamıyorum çocuk!

İnanmıyorum inanmıyorum

artık inanamıyorum çocuk!

Bilmiyorum bilmiyorum

artık sevemiyorum(!) çocuk!

***

03:43

“böyle olması gerekiyomuş işte”…

böyle bitti tüm masallar,

böyle bitirildi…

olması gerekenleri hep senden daha iyi bilenler oldu ama..

masalların hep mutlu sonla biteceği öğretilmişti oysa bize

masallarda kahramanların ya iyi ya da kötü olabileceği öğretilmişti..

bi kahramanımızın önce iyi sonra kötü olabileceği hiç aklımıza gelmedi belki de bu yüzden

ve masallarda kahramanlar hep önce mutsuz sonra mutlu olmalıydı,

çünkü böyle öğrenmiştik..

diğer kahramanımızın küçük bi’ an için mutlu, sonra büyük bi’ zaman dilimi için mutsuz olabileceği aklımıza gelmedi belki de bu yüzden…

ve biz masalları her zaman seveceğimizi zannetmiştik,

çünkü masallar, masaldı işte…

canımızı yakamazlardı…

biz öyle sanmıştık…

04:00  ~ 21.12.10 ~ bnymn

***

Bana ne yaptın…

Ne yaptın…

Ne yaptın…

Ne yaptın çocuk!

Bunu niye yaptın…

Niye yaptın…

Niye yaptın…

NİYE YAPTIN ÇOCUK.

( http://busesbenim.tumblr.com/post/2395874215/bana-ne-yapt-n-ne-yapt-n-ne-yapt-n-ne-yapt-n )

ütopik 5

sen aşk nedir bilmezsin,

beni sevmedin ki

***

ütopik, ütopik 2, ütopik 3, ütopik 4 …

***

orda mısın hala?

duyabiliyo musun beni?

yoksa en başa mı döndük yine..

“ürkmen yersiz”

ben hala karşındayım,

hala dolu gözlerle…

hea bi de değişmeye devam ediyorum.

‘sen aynı kaldıkça’..

aynı kal sen ama yine de…

****

geceler uzamaya,

günler kısalmaya devam ediyo…

geceler uzadıkça,

“düşünme fasılları” artıyo…

biri de şu o fasıllardan arta kalan düşüncelerden;

“kendine gel!”

***

ve bugünden arta kalan satırlar;

yalnız hissettiğim zamanlarda üşürdüm ben

yazın ortasında bile olsak…

daha önce hiç üşümediğim kadar üşüyorum şimdilerde

ve bunu kışa soğuğa bağlıyorum…

belki ben de inanırım zamanla diye…

***

ağla, ağlayabildiğin kadar..

bütün güzellikler send,

aşk bendedir…